‘Voor de lange termijn worden nog niet altijd de beste keuzes gemaakt’
4 juli 2017
 

Terug naar het nieuwsoverzicht

Martien van den Bouwhuijsen, directeur-eigenaar van het gelijknamige bouwbedrijf in Den Bosch had geen enkele moeite om een artikel te schrijven over de oplevering van een energieneutraal kantoor. “We hebben als bedrijf de intentie om meer energieneutraal te bouwen en te renoveren. We zijn er echt wel mee bezig”, legt hij uit.  Volgens Van den Bouwhuijsen kunnen er op het gebied van bewustwording nog heel wat stappen worden gemaakt.

Van den Bouwhuijsen is één van de deelnemers aan de Masteclass ValueCase die Gebouw vol Energie samen met Kantoor vol Energie op touw heeft gezet. Met het programma Gebouw vol Energie daagt de gemeente Den Bosch gebouweigenaren uit om hun pand energieneutraal te maken. Eén van de huiswerkopdrachten was om een artikel te schrijven over de energieneutrale renovatie van het gebouw. “Ik vind al heel lang dat wij in Nederland een beetje beter na moeten denken over wat we doen. Alles is erg gedreven op rendement nu en dat betekent dat er voor de lange termijn niet altijd de beste keuzes worden gemaakt. Het begint bij bewustwording”, zegt Van den Bouwhuijsen.

Zorginstelling

Bij het schrijven van zijn artikel had hij een pand voor ogen dat ook in zijn bezit is en door een zorginstelling wordt gehuurd. “Dat gebouw hebben we een tijdje terug visueel gerenoveerd. We hebben een nieuwe indeling gemaakt op basis van het gewenste zorgconcept. Ook is de schil verduurzaamd en zijn de installaties compleet vernieuwd. We denken er nu echter over na om het gebouw uiteindelijk energieneutraal te maken. Dan moeten we nog wel een stap verder zetten. Vandaar mijn verhaal.”

Het artikel van Martien van den Bouwhhuijsen

12 oktober 2019 Gewoon geluk(t)

“Eigenlijk was er niks mis mee, maar we wilden het gewoon proberen”.  Zo vat Erik namens de huurder de aanleiding samen.  We zitten ruim 20 jaar op deze locatie en voor ons doel is het een perfecte plek. Maar als organisatie zijn we hard bezig te verduurzamen, en ook de gebouwen horen daar bij. Toen de verhuurder ook met het idee speelde om de boel aan te pakken hebben we de handschoen opgepakt en zijn we samen aan de slag gegaan. Vanuit de gebruikers leefden er wensen die om financiële redenen nooit gehonoreerd zijn, en ook de bezetting van het gebouw kon beter. Maar daar waren logistiek ingrepen voor nodig. Wim, de verhuurder vult aan dat inderdaad er meer ruimte in het gebouw zat dan gebruikt werd. “Wij zijn  als bedrijf niet dagelijks bezig met de processen van de huurders natuurlijk, maar we dachten wel dat daar kansen lagen om de investeringen haalbaar te krijgen. We hebben dit project als een leerproces gezien, en daarmee ook onze harde financiële rendementseisen iets los gelaten, en meer toegekend aan de zachtere rendementen.”

Intensief traject

Ze lachen beide een keer hartelijk in de nieuwe kantinetuin en wijzen naar Peter, de aannemer. Gelukkig moest hij het meeste werk doen zegt Erik. Peter kijkt wat quasi zuinig en lacht dan ook. Het was een intensief traject erkent hij. “Omdat de afwegingen veel breder zijn moet je ook veel meer aspecten bewaken. Het grappige is dat het eerste idee in technische zin volledig op zijn kop gegaan is, maar dat de kernwaarden alleen maar sterker te zien zijn”, aldus Peter. Erik is wel blij dat het een huurobject is zegt hij. “Met onze interne inkoopregels had ik nooit dit traject kunnen doorlopen, dan was ik waarschijnlijk 10-duizenden euro’s aan de inkoopprocedure kwijt geweest en had ik alsnog dit hele traject moeten doorlopen. Want zonder de productiekennis kun je de specificatie niet helder krijgen. Nu hebben we daar mooi die twee  bezorgbusjes van gekocht.” Maar ja, het scheelt natuurlijk wel dat verhuurder en aannemer al jaren samen werken en elkaar durven vertrouwen. “Geen ruzie en contract spelletjes maar gewoon eerlijk bouwen.”

De kernwaarden zijn van buiten wel zichtbaar. Simple Honest Building hebben ze het samen genoemd.  Het moet wel een industriële werkomgeving blijven voor de doelgroep. Dus geen High Tech werkprocessen of Multi Flex Spaces. Deze mensen hebben vastigheid en herkenbaarheid nodig. Wel is er veel aandacht besteed aan klimaat, geluid, ontspanning, en herverdelen van de werkplekken. Een van de wensen van de cliënten en verzorgers was een buitenruimte om te ontspannen. Dat werd deze kantinetuin en het is meteen een belangrijke voorwaarde  om het klimaat in de hand te houden. Ook de hele sanitaire- en verzorgingslogistiek is opnieuw bekeken en heeft de indeling totaal veranderd. Verder is het eigenlijk een gewoon werkgebouw gebleven. Netjes, fris, helder.

Energieverbruik

Voor de kenners verraden alleen de dieperliggende ramen op zuid, de hoge dakrand en het net zichtbare puntje van de zonnecollectors dat er echt nagedacht is over energieverbruik. Voor de leek maken de twee mini windmolen en de elektrische bezorgauto meteen duidelijk dat er wat aan de hand is. Van binnen is het gebouw onderhoudsarm gemaakt waardoor bijna la het onderhoud door de eigen cliënten gedaan kan worden. Als Peter net een heel verhaal wil gaan doen over de CO2 index van de materialen steek ik mijn hand op om hem tot stilte te manen. Ik weet genoeg zeg ik, en wil even genieten van wat ik nu ervaar. Zo kan het dus ook. Geen duurzame glitter en glamour met snelle Apple hipsters, maar een werkgebouw dat voor de bijzondere doelgroep en diens verzorgers elke dag een beetje verlichting brengt. En dat het ook nog de (elektrische) kracht heeft om de twee bespaarde bezorgautos te voeden is helemaal meegenomen. Als ik door de voordeursluis naar buiten loop kijk ik naar het pand aan de overkant en zie meteen kansen. Als het hier kon kan het namelijk overal.